Crecimiento inclusivo y bienestar social
Saved in:
Dirección de Economía y Planificación del Gobierno Vasco (coord.), Crecimiento inclusivo y bienestar social. Ekonomiaz, n. 101, 2022, 312 p.
Ref.
577504
Location:
SIIS Archivo ( R.1254) / DFB Archivo
Palabras clave:
Pobreza, Desigualdad social, Exclusión social, Desempleo, Situación socioeconómica, Nivel de ingresos, Salario, Bienestar social, Necesidades, Calidad de vida, Distribución de riqueza, Mercado de trabajo, Empresa, Economía social, Modelos, Organización y gestión, Cualificación, Competencias, Participación, Trabajador, Inclusión social, Desarrollo económico, Innovaciones, Formación, Políticas públicas, Renta de garantía de ingresos, Prestaciones económicas, Efectos, Medición, Metodología, Indicadores socioeconómicos, Evolución, Tendencias, Datos estadísticos, Bizkaia, Gipuzkoa, Araba, País Vasco, España, Europa
Pobreza, Desigualdad social, Exclusión social, Desempleo, Situación socioeconómica, Nivel de ingresos, Salario, Bienestar social, Necesidades, Calidad de vida, Distribución de riqueza, Mercado de trabajo, Empresa, Economía social, Modelos, Organización y gestión, Cualificación, Competencias, Participación, Trabajador, Inclusión social, Desarrollo económico, Innovaciones, Formación, Políticas públicas, Renta de garantía de ingresos, Prestaciones económicas, Efectos, Medición, Metodología, Indicadores socioeconómicos, Evolución, Tendencias, Datos estadísticos, Bizkaia, Gipuzkoa, Araba, País Vasco, España, Europa
Abstract:
Sistema demokratiko modernoetan, gobernuek politika jakin batzuk hautatzeko arrazoi nagusia herritarren “ongizatea” hobetzea da. Horregatik, politika publikoei lehenetsi beharreko ongizate-dimentsioen gaineko gidalerroak ematearren, ongizatea kontzeptu multidimentsional eta konplexua izanik, analisi gehienek zeharka neurtzearen alde egiten dute, ondo bizitzeko zer behar den identifikatzen saiatuz; eta, ondoren, gizarte bakoitzak bere kideei bizitza egokia garatzeko aukerak nola ematen dizkien ebaluatzen dute, funtsezko behar horiek kontuan hartuta. Monografiko honetan gizarte garatuetan ongizate ekonomikoa eta soziala neurtzeko zailtasunak dira aztergaia, eta hainbat aukera metodologiko proposatzen dira, horiek neurtzeko garaian ongizateko alderdi gakoak aintzat hartzeko; esaterako, ingurumen-jasangarritasuna eta pertsona arteko desparekotasunak. Era berean, hazkunde ekonomikoaren, haren banaketaren eta gizarte-ongizatearen arteko erlazio aldakorra eztabaidatzen da, lehenik haien harreman makroekonomikoa aztertuz, produktibitatearen eta oro har soldaten eta diru-sarreren arteko desberdintasunean sakonduz, eta, azkenik, bere metaketatik abiatutako aberastasunaren garrantzi gero eta handiagoan, azken hamarkadetan gizarte-talde batzuetan gero eta desorekatuagoa dena.
Sistema demokratiko modernoetan, gobernuek politika jakin batzuk hautatzeko arrazoi nagusia herritarren “ongizatea” hobetzea da. Horregatik, politika publikoei lehenetsi beharreko ongizate-dimentsioen gaineko gidalerroak ematearren, ongizatea kontzeptu multidimentsional eta konplexua izanik, analisi gehienek zeharka neurtzearen alde egiten dute, ondo bizitzeko zer behar den identifikatzen saiatuz; eta, ondoren, gizarte bakoitzak bere kideei bizitza egokia garatzeko aukerak nola ematen dizkien ebaluatzen dute, funtsezko behar horiek kontuan hartuta. Monografiko honetan gizarte garatuetan ongizate ekonomikoa eta soziala neurtzeko zailtasunak dira aztergaia, eta hainbat aukera metodologiko proposatzen dira, horiek neurtzeko garaian ongizateko alderdi gakoak aintzat hartzeko; esaterako, ingurumen-jasangarritasuna eta pertsona arteko desparekotasunak. Era berean, hazkunde ekonomikoaren, haren banaketaren eta gizarte-ongizatearen arteko erlazio aldakorra eztabaidatzen da, lehenik haien harreman makroekonomikoa aztertuz, produktibitatearen eta oro har soldaten eta diru-sarreren arteko desberdintasunean sakonduz, eta, azkenik, bere metaketatik abiatutako aberastasunaren garrantzi gero eta handiagoan, azken hamarkadetan gizarte-talde batzuetan gero eta desorekatuagoa dena.
| Summary: | Sistema demokratiko modernoetan, gobernuek politika jakin batzuk hautatzeko arrazoi nagusia herritarren “ongizatea” hobetzea da. Horregatik, politika publikoei lehenetsi beharreko ongizate-dimentsioen gaineko gidalerroak ematearren, ongizatea kontzeptu multidimentsional eta konplexua izanik, analisi gehienek zeharka neurtzearen alde egiten dute, ondo bizitzeko zer behar den identifikatzen saiatuz; eta, ondoren, gizarte bakoitzak bere kideei bizitza egokia garatzeko aukerak nola ematen dizkien ebaluatzen dute, funtsezko behar horiek kontuan hartuta. Monografiko honetan gizarte garatuetan ongizate ekonomikoa eta soziala neurtzeko zailtasunak dira aztergaia, eta hainbat aukera metodologiko proposatzen dira, horiek neurtzeko garaian ongizateko alderdi gakoak aintzat hartzeko; esaterako, ingurumen-jasangarritasuna eta pertsona arteko desparekotasunak. Era berean, hazkunde ekonomikoaren, haren banaketaren eta gizarte-ongizatearen arteko erlazio aldakorra eztabaidatzen da, lehenik haien harreman makroekonomikoa aztertuz, produktibitatearen eta oro har soldaten eta diru-sarreren arteko desberdintasunean sakonduz, eta, azkenik, bere metaketatik abiatutako aberastasunaren garrantzi gero eta handiagoan, azken hamarkadetan gizarte-talde batzuetan gero eta desorekatuagoa dena. |
|---|---|
| ISSN: | 0213-3865 |